Verjaardagsfeestje

Wat maak je voor een schattige meid die in augustus 4 jaar wordt?

Een kleedje was al lang geleden beloofd en belofte maakt schuld.

Maar toch, eerst iets nieuws proberen... 

Na een lange zoektocht naar het geschikte stof dat kon dienen voor zowel een kleedje als een handtasje, begon het zoeken, denken, tekenen en naaien:

DE KINDERHANDTAS

Het kleedje is intussen ook afgeraakt, foto volgt nog!

Nu nog kadootjes bedenken voor het lieve kleine broertje van de schattige meid die, ook in augustus, 2 jaar wordt! Denk, denk, denk...

Kadootjes

Dit leuke stofje (Veritas) leende zich perfect om een leuke attentie voor een lieve collega te maken.

Kadootje voor mezelf

Nu en dan mag je jezelf wel eens verwennen. Er was een dringende nood aan een nieuwe pennenzak en ook de kaft van de agenda zag er niet meer zo netjes uit.

Een oude jeansrok, bedoeld voor de vuilnis, bleek geschikt te zijn om een nieuwe kaft te maken.

Magisch denken

Zoonlief meent dat hij sterker is als hij handschoenen (meer specifiek: ovenwanten) aan zijn handjes heeft. 

De ovenwanten verdwenen dan ook geregeld uit de keukenlade, samen met de keukenschort.

Om me niet elke keer rot te zoeken naar mijn spullen (de kleine kapoen wist alles steeds goed te verstoppen), zijn we maar eens aan de slag gegaan.

Nu heeft meneertje zijn eigen setje, kan hij tillen zoveel hij wil en heeft hij bovendien een schortje en ovenwantjes om in zijn eigen keukentje lekkere dingen te maken...

Feest in 't Knutselbos

Snuffelend in de boekhandel, ontdekte ik het leuke boek 'Feest in 't Knutselbos'. 

Een nieuwe uitdaging sprak me wel aan! Met de geweldige uitleg in het boek, was een popje maken echt superleuk! 

Het kon dan ook perfect dienen voor een nieuwe geboorte in de familie.

boxzak

In het onderwijswerkveld werd me gewezen op een nieuw en leuk ideetje: een boxzak. 

Er werd meteen een bestelling geplaatst en dit was het resultaat dat netjes werd afgeleverd: 

Eerste koffertjes

Pinterest, een leuke bron van ideetjes!

Maar die koffertjes staken mij toch echt de ogen uit. Uren naar het computerscherm staren en dan zelf aan de slag.

Een geprul tot en met die eerste koffertjes (volgens mij zijn er toch makkelijkere manieren om dat in elkaar te steken), maar het resultaat mag er toch best wezen.

De twee kapoentjes voor wie ze werden gemaakt waren er erg blij mee en gebruiken ze als logeerkoffertje om bij oma en opa te gaan slapen!